کوچه

به کوچه میزنم ؛
از خوابِ دیوارها

سقفها ؛
نشسته بر پایه های ضخیم ،
حاکمانِ حصارِ امنِ آدمی اند !

به کوچه میزنم ؛
آسمان
چشمانم را میرقصاند !

خدا را در رنگها میتوان دید !
خدا را در آسمان میتوان یافت !

به کوچه میزنم ؛
از خستگیِ خیالهایی که نشکفته پژمردند !

به کوچه میزنم ؛
شاید لابلایِ سنگفرشها طرحی از رویایم را پیدا کنم !

پیاده رو ؛
صبورترین سنگها را به زیر پای رهگذران فرش کرده است !

اما ...

پیاده روها
خسته تر از گامهای منند !

#مسعود_خورابه

شعر و دیگر هیچ ...