شعر و دیگر هیچ

کودکی ام

بچه که بودم به غذا میگفتم "قاقا"و این کلمه چقدر اطرافیانم رو ذوق زده میکرد !بزرگتر که شدم وقتی میگفتم "قاقا" میخوام، نه تنها براشون جذاب نبود، بلکه منو از گفتنش هم منع میکردن و میگفتن : بگو غذا میخوام !سالها گذشت و هر تکیه کلامی که رو زبونم میومد و تکرار میشد، بعد از مدتی دلِ اطرافیان رو میزد !تا اینکه روزی درگیرِ عشق شدم و با کلمه ی "دوستت دارم" معشوقم رو در جریانِ احساساتم قرار میدادم !اما هیچ فکر نمیکردم که این دو کلمه هم مثل بقیه طرفم رو دلزده کنه !هربار که تکرار میکردم، براش عادی تر میشد. تا اینکه کلا نسبت به اون دو کلمه و احساسات و حتی خودِ من هم بیتفاو...