کودکی ام

بچه که بودم به غذا میگفتم "قاقا"
و این کلمه چقدر اطرافیانم رو ذوق زده میکرد !
بزرگتر که شدم وقتی میگفتم "قاقا" میخوام، نه تنها براشون جذاب نبود، بلکه منو از گفتنش هم منع میکردن و میگفتن : بگو غذا میخوام !
سالها گذشت و هر تکیه کلامی که رو زبونم میومد و تکرار میشد، بعد از مدتی دلِ اطرافیان رو میزد !
تا اینکه روزی درگیرِ عشق شدم و با کلمه ی "دوستت دارم" معشوقم رو در جریانِ احساساتم قرار میدادم !
اما هیچ فکر نمیکردم که این دو کلمه هم مثل بقیه طرفم رو دلزده کنه !
هربار که تکرار میکردم، براش عادی تر میشد.
تا اینکه کلا نسبت به اون دو کلمه و احساسات و حتی خودِ من هم بیتفاوت شد.
اینجا بود که فهمیدم شاعر چقدر به جا و خوب سروده :
اندازه نگه دار، که اندازه نکوست !

#مسعود_خورابه

شعر و دیگر هیچ ...